Mijn eigen ervaringen met het spirituele in de praktijk
In het werk wat ik mag doen, gebeuren vaak zoveel mooie bijzondere dingen die ik graag eens wil delen met jullie.
zomer 2009-zomer 2010
Voordat ik met mn praktijk begon had ik al ervaringen met uitspraken die ik had gedaan en die uitkwamen, dat vond ik heel bijzonder. Soms krijg je beelden door die je niet goed kunt plaatsen,maar die later wel degelijk op hun plek vallen.
Een gesprek in de zomer van 2009 met een vrouw die eigenlijk nog wel heel graag een kindje wilde,maar t lukte maar niet en ze wilde de moed al opgeven. Tijdens dat gesprek zag ik een babykamer met een opbergplankje, met van die hangertjes waar je kleertjes aan kan hangen en waar je spulletjes boven op kan zetten. Aan een van die hangertjes hing een roze babypakje. en de maand augustus kwam binnen.
Ik zei tegen haar ,nou er komt nog een kindje, een meisje........in de maand augustus werd er meegegeven.......t werd geen augustus 2009 ,maar exact een jaar later augustus 2010 is ze ZWANGER.....spontaan....De beelden van vorig jaar,vielen nu allemaal op hun plek....
februari 2010
Zoals elke reading en behandeling vol verrassingen kan zitten zat er ook deze avond(een paar maanden terug)een grote verrassing in, zowel voor mij als de cliënt.
Ik had een afspraak met een cliënt voor een massage en tijdens deze massage vertelde zij over een vriendin die regelmatig bezoek kreeg van een klein jongetje,maar niet wist wie het was en waarom het steeds bij haar bed kwam. Ze vond het maar eng en wilde er niets van weten.Terwijl de cliënt aan het vertellen was zag ik opeens dat jongetje, kon m precies beschrijven,hoe groot, welke kleertjes hij aan had en hoe hij eruit zag. Ogen rond als schoteltjes bij de cliënt: hoe weet je dat? het klopt precies....
Ik zei: ik weet t niet ,jij verteld en ik zie m zo staan, en dat jongetje verteld mij dat hij je vriendin alleen maar wil helpen,dat ze niet bang hoeft te zijn.
Een paar dagen later krijg ik een telefoontje van de desbetreffende vriendin voor een afspraak.
Tijdens het gesprek met deze vrouw vertel ik haar dat het jongetje wat bij haar komt,haar alleen wil helpen,en dat ze niet bang hoeft te zijn. Tijdens het gesprek komt er veel meer boven en ook worden er door overleden familieleden boodschappen doorgegeven en meegegeven om te laten weten dat men dit pad niet alleen hoeft te bewandelen,maar dat ze iemand naast zich hebben staan die begeleid, ondersteunt en beschermt.
Op het juiste moment blijkbaar, de juiste tijd kwam juist dat jongetje via via bij mij,ik moest t weer doorgeven aan de vriendin van de client en sindsdien gaat alles stukken beter. Spulletjes worden niet meer verschoven in huis, er raken geen dingetjes meer kwijt, in huis is het zelfs rust nu. zowel de vrouw als het overleden jongetje hebben beiden rust nu.Is dat niet bijzonder?
het heeft zelfs mij verwonderd,net als cliënt en de vriendin.....
ik kan alleen maar zeggen dat mensen die van je houden altijd wel een manier vinden om via via een boodschap door te geven en zoals je leest ,kan dat op verschillende manieren.
maart 2010
een naast familielid was ziek,en elke keer als ik aan m dacht dan voelde het niet goed........vooral de week voordat hij uiteindelijk overleed.
een week voor zijn overlijden wist ik ergens dat het niet lang meer zou gaan duren, t voelde niet prettig als ik bij hem stilstond in gedachten.een week later overleed hij dan ook daadwerkelijk
hij overleed aan een ernstige ziekte,maar hij had zich er bij neergelegd en keek uit naar de reis naar Boven.
Ruim een week na de begrafenis stond hij aan mijn bed,ik moest zijn ouders/familie vertellen hoe mooi het daar boven was,want immers dat had hij niet meer kunnen vertellen.Het is daar zo mooi,vertel het ze, het is goed, het is prachtig hier.........
Hij komt nog terug-dat heeft hij beloofd.
Hoe bijzonder is t als je als doorgeefluikje mag fungeren tussen hemel en aarde op dat moment.....
maart 2010
Iemand die de hoop opgegeven had om op een natuurlijke manier nog zwanger te kunnen worden na een miskraam begin dat jaar. Toch komt er binnen: er komt nog een zwangerschap, vóór de bouwvak en er komt een nieuwe kans......2 weken voor de bouwvak word ik gebeld met de mededeling dat de vrouw zwanger is,qua tijd viel alles op zn plek(tijd id normaal gesproken bijna niet te voorspellen).Zo bijzonder, maar het mooiste komt nog......een aantal weken later na haar 1ste echo komt de grootste verassing pas.....ze is niet zwanger van 1 maar van 2 kleintjes...........op de natuurlijke manier .Dit is zo bijzonder en echt dit soort nieuws maakt mij blij, gelukkig.Omdat datgene wat je mee mag geven van Boven, dat je daar ook een beetje van mee kunt genieten. Andermans geluk, is ook mijn geluk.Zo voelt het voor mij.
juni 2010
tijdens de wekelijks gehouden engelenmeditatieavond is het heel bijzonder om te voelen en ervaren dat zelfs gidsen en dierbaren aanwezig zijn tijdens deze meditatie. Er word gekriebeld aan de voeten, of gekriebeld op t koppie. de lichtverschillen die we ervaren hebben. we konden precies zien waar iemand stond of voelden dit heel erg nadrukkelijk. Vervuld van liefde en licht hebben we tijdens deze avond heel veel gevoeld en ervaren.Maar ook kennisgemaakt met onze gidsen en onze beschermengelen. voor clienten vielen beelden van voorheen op hun plek....gevoelens en emoties waren tot rust.Heel mooi om daar even een deel vanuit te maken.En ook om te weten dat tijdens deze avonden we worden omringd door o.a de liefde van de engelen en hun energie.
juli 2010
Rond 13.00 s'middags heb ik een afspraak met een jonge vrouw. Ze wil graag haar verdriet en haar onrust de baas,maar weet niet meer hoe ze dit moet aanpakken. Ze zit met zichzelf in de knoop en weet niet goed waar t nu wegkomt.
Tijdens het gesprek merk ik dat ze zichzelf niet echt durft te laten gaan, er is afstand.En dit heeft ze haar hele leven al gedaan....om wat voor reden dan ook.
Ik voel bij haar dat ze steeds wanneer iemand te dichtbij komt dat ze de deur weer dichtdoet, uit angst om gekwetst te worden. Als ik haar dat vertel, begint ze nog harder te huilen en zegt....Na meerdere psychologen te hebben bezocht voor mijn problemen ben jij de enigste die dit ziet, je weet wat ik denk, je weet wat ik voel en er komen nog meer tranen los.Aan de andere kant ook de angst van hoe weet je dit allemaal van mij, maar ik leg haar uit dat ik hooguit het speigeltje voorhoud dat als ze graag weer haarzelf wil zijn, dat ze dat ook in alle openheid mag zijn. ook al zou de koningin hier zitten, ik ben en blijf toch ook gewoon iris, en net als jij zijn we mensen met onze eigen gevoelens en emoties. Mijn tissuedoos word veelvuldig gebruikt en dat is niet erg, het MAG.We praten over verleden,jeugd en schooltijd want daarin liggen de oorzaken......ze staat versteld hoe dit zo naar voren komt, en na enige tijd nadenken en terughalen van verleden,jeugd en schooltijd klopt het met hetgeen zij al jaren voelt. Alleen zag zij t niet, ze was t gewend.
Ik geef haar een behandeling en voel haar hoofd en de spanning in haar schouders, vooral de linkerkant(gevoelens).Haar hart en buik -veel emoties die daar vastzitten.Dat kwam precies overeen met haar eetgewoonte. brok in de keel,geen eetlust, last van de maag en darmen. Ze voelt de behandeling alsof er een warme regen overhaar heen gaat. ze voelt zich ontspannen en rustig en alsof alles van haar afvalt..
Na de behandeling gaat ze zitten,en ik vraag haar hoe ze zich voelt.Ze zegt:" ik denk nu waarom ik niet denk, mn hoofd is leeg. ik voel me leeg. alsof alle spanning weg is..." Ze vond het zo apart...hoe kan dat nu, waar is alles nu gebleven? Ik zeg haar : Je mocht het loslaten, je was er aan toe, samen loslaten.
ze is dankbaar voor het gesprek en voor de behandeling. ik heb haar tips meegegeven en een aantal oefeningen die ze elke dag even moet proberen. het leren aan haar zelf te denken en naar haar eigen grenzen gaan luisteren. Ze is net als ieder ander mens UNIEK.
Een dag later mail ik haar even om te vragen hoe het met haar gaat en: " Ik voel me rustig, ontspannen en voel me opgelucht. Eindelijk iemand die begrijpt wat ik denk en voel.En sinds lange tijd heb ik weer eens echt geslapen en het voelt lekker."Over 3 weken komt ze terug en heb er alle vertrouwen in: dit meisje komt er zeker wel,je loopt een stukje met degene mee totdat men het zelf weer kan...............dankbaar werk. Prachtig toch , dat je dit mag ervaren met iemand?
Elke reading/behandeling is bijzonder, er is geen eentje gelijk.Maar wat is het mooi om dit mee te mogen ervaren.
juli 2010
Mijn overleden oom die opeeens naast mn bed staat met de boodschap dat ik naar mn oma moet gaan.
daar was ik al lange tijd niet geweest. En heb daar gehoor aangegeven en ben heen gegaan, mn oma was zo blij om me weer te zien en ondertussen dat ik daar was werd er over mn hoofd gekriebeld,toen wist ik.....nu is t goed...ik heb mn oom bedankt voor zijn boodschap en ben blij dat ik naar mn oma geweest.
augustus 2010
Het is zo bijzonder als je bij clienten ziet dat na al een hele korte periode van een paar weken hoe de veranderingen merkbaar en voelbaar zijn. Zowel bij de cliënt als bij mij.
Ik vind het prachtig om te zien en te ervaren hoe mensen weer terug komen te staan in hun eigen kracht en hier ook trots op zijn. Dat ze zich weer vrolijk voelen, energie hebben en weer kunnen genieten van alledag.Dat is toch geweldig.We groeien allemaal, door ons eigen leer en groeiproces heen. Het gaat met vallen en opstaan. Niemand is perfect en niemand stelt eisen aan je......blijf jezelf en durf jezelf te zijn. Samen de weg bewandelen naar een nieuw doel toe. stap voor stap en niet met gaspedaal ingetrapt.
Trots op zichzelf bij t bereiken van iedere nieuwe stap, of ieder nieuw doel. Bij het loslaten van oud verdriet wat belemmerd of bij oud zeer wat heeft geblokkeerd. Vrij zijn van dat alles door het los te laten, te helen en een plekje te geven..........Geweldig dankbaar werk en met alle hulp van Boven, immers ik ben hooguit het doorgeefluikje.Boodschappen van overleden mensen door mogen geven, met symbolen,kenmerken of herrinneringen als bevestiging naar de client toe van Kijk, ik ben het Echt!!!.
25-08-2010
een vlinder die zo maar opeens op je schouder gaat zitten en gewoon blijft zitten...zo bijzonder.
Men zegt dat als een vlinder bij je komt zitten dat het een boodschap is van een overleden dierbare..
vond de ervaring op zichzelf heel apart, wel gehoord van anderen die dit wel s meemaakten,maar nu mocht ik het zelf ervaren.
Het meest bijzondere zijn toch de spontane boodschappen(achteraf) die je meegeeft aan iemand. Men vraagt iets en je geeft vanuit het niets antwoord, tijd en periode mee en dan een korte tijd later komen ze hierop terug bij je en zeggen ze : Weet je nog Iris, dat je toen dat en dat hebt gezegd?
Dan is t even denken en dan vraag ik: Ja hoezo....
Noiu datgene wat je toen hebt gezegd, je had gelijk.........Dan is het bij mij Huh?
Dan ben ik zelf degene die met verbazing sta te kijken, want immers je vertelt iets zonder dat je er echt bewust van bent lijkt het wel. Maar achteraf gezien heb je een spontane waarneming gedaan of hoe men dat ook noemt op paranormaal vlak en dan krab ik me wel even achter de oren. Je probeert dan het hoe wie wat waar en waarom te achterhalen van Hoe kan dat nu? Ik blijf het bijzonder vinden en dan zelfs met beide beentjes op de grond.;-0. En ook ik ben nog wel s onzeker hoor,terwijl dat misschien helemaal niet nodig is, maar daar ben je mens voor.
30-08-2010
Vanmiddag was ik in de stad en zag een taxichauffeur uitstappen, hij hielp een minder valide man de bus uit en bracht hem de winkel binnen waar hij moest zijn. Het zien van dat helpen, gaf me even een golf van vreugde.....blij glimlachend groet ik de taxichauffeur en hij zegt : wat ben jij vrolijk...waarop ik antwoord; Meneer als ik zie hoe mensen elkaar toch nog kunnen helpen op wat voor wijze dan ook, dan word ik daar gelukkig van. Ik groet de man met een glimlach en geniet op mn fietsie van datgene wat de man zei. Heerlijk.
7-10-2010
Het meest bijzondere de afgelopen 2 maanden was toch wel het contact met een vrouw die ik eigenlijk al heel lang ken, maar wij nooit echt met elkaar spraken. Zo opeens kwam daar verandering in, blijkbaar net op het juiste moment.
De vrouw was bezig met een lang gekoesterde wens wat kinderen betrof. Elke keer als we elkaar spraken was het beelden die naar voren kwamen. de babykamer-toekomst, de kleuren-de naam van het kindje. heel apart.niet met een pen te beschrijven. Elke keer kippenvel reacties op datgene wat je mee mocht geven of wat je zei.Soms zijn beelden zo haarscherp, alsof je een film ziet die eigenlijk nog gemaakt moet worden, je kijkt als het ware de toekomst in. Nu heb ik dit nog niet zo extreem gehad, alleen bij deze vrouw tot nu toe. Zo apart,maar ook heel bijzonder.We wachten af en we zien wanneer het zover is en het goede nieuws mag komen. Het kindje is er nog niet, maar zoals ik al eens eerder heb gehad zal dat niet lang meer duren.Zodra het zover is, zet ik t hier neer.
oktober 2010
Ook reacties van mensen die even een mailtje sturen met een bepaalde vraag, wat er dan uit voortvloeit, mailtjes over en weer en dan verbazing dat je de tijd even voor die persoon neemt, dat je mee geeft aan antwoorden wat meegegeven mag worden, alsof mensen denken dat je overal voor moet betalen. Pfff echt niet.We staan met bedie beentjes op de grond en als je iemand kan helpen dan doe je dat toch gewoon?Blijkbaar zijn er mensen die daar toch echt andere ervaringen mee hebben,dat men overal voor moet betalen of overal een prijskaartje aan hangt.
Hier echt niet. en dat wil ik graag zo houden.
Bijvoorbeeld een praktijk die een kerstborrel geeft? ben je mal? dat doe je toch niet?
dat kost alleen maar geld bla bla bla..
Heel jammer dat mensen zo denken,maar ik vind dat je met de cliënten best het oude jaar mag afsluiten met een kerstborrel, laat het dan misschien een leuk initiatief zijn voor andere praktijken. Hier bestaat geen medium-client. Of counsselor versus cliënt.Nee we zijn allemaal mensen, gelijk aan en met elkaar. Ik vind het mooi om samen met de mensen die een traject hebben gelopen om met hen samen te toosten op wat ZIJ bereikt hebben. niet IK, maar zij. Dat ik dankbaar ben dat ik een stukje heb mogen meelopen.Daar mag men best bij stilstaan, trots zijn op hunzelf, weer weten wie ze zijn en wat ZIJ willen. Dat is toch geweldig!!!
en wat is nu belangrijker? een dikke praktijkrekening of mensen die weer gelukkig zijn doordat jij ze een stukje mocht ondersteunen op hun weg.Voor mij het laatste.want daar gaat het om. VANUIT HET HART!!! niet vanuit een EGO.
Door de maanden heen hebben we zoveel lieve,mooie mensen mogen helpen-(we is ik en BOVEN)daar ben ik trots op en daar straal ik van.
18 december bestaat Destiny of Life 1 jr en dat vieren natuurlijk ook.
10 november 2010
mijn eerste groeps reading met 6 personen.
je kent ze niet persoonlijk en toch ook weer wel, aangezien de dingen die je mee mag geven of door mag geven zo de spijker op de kop slaan.
Ik vond het zo bijzonder, ik mocht de mensen boodschappen meegeven, ik mocht van een overleden moeder iets meegeven aan de dochter. Het meest bijzondere vond ik dan ook wel dat bij ieder persoon een blokkade of situatie was waar men in vastliep en die `wij`zo op tafel konden leggen. Jij zit hier mee, jij zit daarmee, zo zit je in elkaar of daar en daar loop je tegen aan.Heel apart.
Vol verwondering heb ik hier op terug gekeken ,de dankbaarheid, de ontlading, de blijdschap ,maar ook verdriet wat naar voren kwam. Een avond om nooit te vergeten. Na de groepsreading zie je en voel je opluchting, herkenning,maar ook loslaten en vergeven.Zo geweldig mooi.
Mijn eerste groepsreading met mensen die je niet kent en toch ook weer wel..........Dank aan de gidsen en de engelen en aan het Universum, zij deden het werk, ik gaf alleen maar door.
En dank aan de 6 mensen die zich hebben opengesteld voor mij en Boven.
20 november 2010
voor het eerst op een ondernemersbeurs gestaan en wat was het bijzonder.
Eerst raak je een beetje met de andere ondernemers in gesprek van wat doe jij en wat doe jij etc.
Even een rondje lopen over wie wat doet, heel interessant trouwens. Er was eerst een vrouwtje wat vroeg wat een reading was/onderneemster op de beurs.Dus ik leg haar uit dat ik door middel van het lezen van haar naam al veel naar voren krijg.
Ik zeg haar dat ik haar naam wel even wil lezen en ik begin te schrijven, alles wat binnenkomt schrijf ik op en ruim anderhalf a4tje verder geef ik dit aan haar.
Ze komt hierop terug en ze zegt dat alles klopt wat ik geschreven heb, spieker op de kop zoals ze dat op zn plat zeggen.
Dan vraagt ze later of ik ook haar jongste dochtertje wil "lezen" en dat doe ik.
Verbaasd komt ze naar me toe gelopen en begint te huilen, ze zegt ik herken dit zo, jij schrijft zo maar even op wat mijn dochtertje heeft en wij zoeken naar de antwoorden waarom ze niet lekker in haar vel zit.De vrouw komt even bij me zitten en we drinken even een kop koffie, immers ze kreeg wel heel wat info opeens,maar ook bevestiging van wat haar gevoel wel meegaf.
We hebben een afspraak gemaakt dat ze samen met haar dochtertje in de praktijk komt.
Op een beurs gaat t verhaaltje natuurlijk snel rond en er zijn meerdere ondernemers die wel benieuwd zijn naar wat ik uit hun naam kan halen, zo gezegd, zo gedaan.
Spieker op de kop zegt men weer, zo apart. of een uitspraak van: nou ik hoef jou niets te zeggen, je weet het al. het klopt precies......
het mooiste van die dag was het vrouwtje die een beetje voorzichtig bij me kwam. Anderen hadden haar gezegd, goh ben benieuwd wat er bij jou dan uitkomt. Allereerst haar nek die ik voelde en hoe ze in elkaar zat.Toen v
roeg ik haar heb je kinderen......ja 2 zoons
en ik schreef dochter op.Ik vroeg nog een keer heb je ook konderen?
ja 2
zoons.....ik bleef bij dochter...........voelde ook de keel van de vrouw, dat ze nog met heel wat onverwerkt verdriet zat, dit kon ze beamen.
haar overleden dochter kwam naar voren, ik schreef het getal 26 op en wist niet waarom, maar dit was het overleden zoontje wat binnenkwam en dit meegaf. De vrouw had 2 kindjes verloren. een jongetje en en meisje. jongetje was overleden met 26 weken zwangerschap.
ik zag het meisje, de kleur kleertjes die ze aan had en hoe ze eruit zag. maar gaf de vrouw ook symboliek mee wat haar dochter al zo vaak had gedaan bij haar. Even langs waaien, een aai over de hoofd .En VLINDER.........en ook dit klopte precies.
dochter gaf mee dat mama de vleugels uit mag slaan en dat ze mag genieten
,dat is wat ze voor haar moeder wil.En het schuldgevoel mocht ze loslaten.
De tranen liepen over haar wangen, blijdschap en verdriet gingen even samen in 1 hand.
Ze vond het zo bijzonder..
en ik ook.
Had haar nog een rozenkwartshartje gegeven met de boodschap: draag het met liefde"
roze stond voor haar dochtertje,haar zoontje en vooral voor haarzelf.
Mijn dag was afgerond.Wat een geweldig gevoel.
Vooral als mensen nadien dan vragen......wat krijg je van mij...................dan zeg ik NIKS!!!!
hihihi.
Mooi he, dit soort ervaringen.Geweldig.
november 2010
Een bijzondere ervaring
een jonge vrouw komt bij mij s 'avonds voor een reading. Ik ben met haar in gesprek en ik schrijf de woorden...verdriet en angst met daarachter OMA.
Het meisje begint te huilen en ik snap het even niet helemaal.Wat blijkt..... ze hoort al ruim 12 jaar een stem ,die zegt haar oma te zijn en die geeft de boodschap mee dat ze voor de trein moet springen. Het meisje hoorde dit al 12 jaar lang, continu.Ik krijg opeens wel duidelijk dat dit niet haar oma is, haar oma is juist de liefdevolle vrouw die later tijdens de reading haar daadwerkelijke boodschap mee zal geven.
Het meisje is op en heeft zichzelf helemaal opgesloten in zichzelf hierdoor.
Ik besluit ook niet langer te wachten met de healing en ga haar samen met de engelen schoonmaken. haar chakra's worden gebalanceerd, haar aura word helemaal schoongemaakt door de engelen en hun energie en ik heb alleen maar mijn hand op haar hoofd en buik, de hele tijd.Ze beschrijft de kleuren die ze ziet en wat ze voelt.Ook de warmte voelt ze heel intens en de wangen worden ook mooi rood ondertussen.
Als we klaar zijn vraag ik haar hoe ze zich voelt.....OPLUCHTING<RUST>STILTE.........
We leggen de engelenkaart en welke kaart trekt zij......."de kaart van een boodschap van een overleden dierbare,met mij is alles goed, ik ben goed overgekomen en ik houd ontzettend veel van je is de boodschap"
We hebben allen wat afgehuild, ook ik.Want het is zo intens verdrietig als iemand jaren lang word getergd door zo iets.
Een dag later vraag ik hoe het met haar is en haar zusje meld dat ze goed geslapen heeft en vrolijk is,dat het nog steeds stil is in haar hoofd.
Is dit geen GOD's Wonder ? Wat de Liefde en het Licht van God en de Engelen allemaal mogelijk maken.
Over 3 weken komt ze weer.
Dit is toch zo mooi,om hier een deel vanuit te mogen maken.
Na 3 weken verschijnt er een stralend meisje aan de deur,ze heeft nergens meer last van..........
is dat geen wonder op zich? 12 jaar lang op zoek naar opheldering,verklaring,duidelijkheden en niemand wist precies wat ze had of wat men eraan moest doen.
Dank aan de engelen en aan de Bron van Licht en Liefde.
december 2010
een vrouw vraagt mij of ik haar babydochtertje van 9 maanden misschien wil helpen, ze heeft het erg benauwd en ze weet zich eigenlijk niet goed raad wat ze moet doen.Of ik eens bij haar wil kijken en voelen wat er met haar aan de hand zou kunnen zijn.Het eerste wat binnenkomt is het woord allergie.Blijkbaar is ze toch ergens allergisch voor.Hiervoor geef ik haar een edelsteen die ze onder het matrasje kan leggen.Tevens geef ik haar aan dat ze toch eens met de huisarts in gesprek kan gaan en eens verder te kijken wat mogelijke oorzaken zouden kunnen zijn,immers ik ben geen dokter.
Ten tweede vraag ik haar hoe het bedje staat en vraag haar deze anders neer te zetten.
Ik geef het kleine meisje een behandeling en vraag een paar dagen aan de ouders hoe het met haar is.
Er is 1 pufje af en het slapen gaat weer beter.ze word nog wel wakker af en toe maar slaapt daarna vrij vlot weer in....Met de benauwdheid gaat het nu ook wat beter....
11 maart 2011
@ dagen slecht slapen betekent meestal dat er iets in de lucht hangt wat niet prettig is, ik weet alleen nooit waar het mee te maken heeft. Dat komt pas op het moment dat het gene gebeurt is en er een bepaalde rust over me heen komt, dan weet ik dat het datgene was wat er voorvoelt werd.
Zo ook de aardbeving en tsunami in japan...
2 dagen van te voren 9-3 sliep ik al heel slecht, erge onrust en niet weten wat er zou gebeuren. water, explosie waren t enigste wat er naar voren kwam,maar kon het nergens plaatsen. Totdat er op 11 maart 2011 een nieuwsbericht voorbij kwam over hetgene er in japan was gebeurd...........toen viel het kwartje....
het water was van de tsunami en de explosie had te maken met de aardbeving en het vuur-de kerncentrales.
de nacht van 11 maart 2011 heb toen ook pas weer wat rustiger geslapen, het kwartje was gevallen.
april 2011
Het is niet altijd leuk om dingen van te voren te zien of te weten als het om familie gaat, dat is de mindere kant van het spirituele.
Hoe denk je als je te "horen" krijgt dat je oma tussen 17 en 26 april zal gaan overlijden en je" ziet" steeds een zwarte lijkwagen voor haar huis staan.....................
Elke ochtend fiets ik langs haar huis en zie gelukkig geen zwarte auto staan pffffff.
Tot 23 april zaterdagmiddag.
Ik "moest" naar de winkel blijkbaar want toen ik daar aankwam, zag ik een zwarte lijkauto voor haar huisje staan, dezelfde auto die ik de week en de dagen ervoor al had gezien.
Een vriendin zei : iris , je had weer gelijk. En op dat moment had ik zoiets van : weet je dat ik nu geen gelijk wil hebben? ik ben naar huis gegaan en heb heel wat tranen gelaten.
Wetende van te voren dat ik geen afscheid van haar mag nemen doordat familie uit elkaar ligt.
26 april werd ze gecremeerd om 11.00..........wat een dag was dat.
om 11.15 werd ik zo misselijk dat ik moest overgeven, het beeld wat ik zag was mn oma in een witte kist, een krans met witte rozen erop en een bos roze rozen aan de zijkant. Mn nichtje was een gedicht aan het voorlezen, alsof ik erbij stond...........
Mn oma was heel erg boos, ik was er niet, mn broer was er niet en haar andere overige kinderen waren er niet.
Oma zei, dit wordt rechtgetrokken,zo heb ik dit niet gewild.
Toen ik na dat misselijke gevoel naar buiten keek, leek de hemel te zijn opengescheurd, heel even regende het keihard.En toen ik om kwart voor 12 met mn schoonzusje buiten stond,brak de zon door en hadden wij beiden zo iets van, dit is van oma.
Ben ik ieder geval blij dat wij op onze eigen manier afscheid hebben genomen en dat mn oma bij me is.Dat is iets wat het meest mooie is: onvoorwaardelijke liefde.
april 2011
een buurvrouw was in mei pas uitgerekend ,maar maanden daarvoor had ik al mogen meegegeven dat dit kindje eerder zou komen.De laatste week van april zou dit zijn, tussen 26 april en 30 april zou ze gaan bevallen.Het zou een meisje worden en rond de 6 a 7 pond wegen.
Nu zij het toeval...............................dat ze op 26 april naar het ziekenhuis moest omdat ze vruchtwater zou hebben verloren. de andere buuf en ik hadden al een weddenschap met elkaar afgesloten wanneer het kindje geboren zou worden. gewed om een reep chocola haha.Helaas hebben we beiden de geboortedatum niet goed gehad.ik dacht 26 en zij 27 april,en het werd 28 april.
De buuf en ik hielden elkaar op de hoogte wat de barendsweeeen zou betreffen van de buurvrouw.
Ik smste de buurvrouw dat ze het kindje in de gaten moesten houden, maar wist niet waarom.
Op 28 april zag een klein meisje van 7 pond en 35 gram het levenslicht,maar het was kantje boord. het kindje had tot 2x toe de navelstreng om het nekje......Toen de buurvrouw zei dat ik gelijk had schrok ik.................ze zei, toen ik je dat zei Iris, trok je lijkbleek weg...................
inderdaad ,dat was echt schrikken.Maar met moeder en kind gaat het nu goed. Bijzonder.
februari 2011
Weet je wat leuk is?
Als je een mailtje krijgt van iemand die je eerder een half jaar daarvoor hebt geschreven .Een vrouw mailde me met de vraag of ik wist wanneer zij een kindje zou krijgen, aangezien het alleen maar mis ging elke keer.
Ik schreef haar toen dat ze snel zwanger zou zijn en de maand oktober zou hierin centraal staan.Een jongetje zou het worden.
Wat blijkt, deze dame is nu zwanger en is uitgeteld in oktober!!!
zo bijzonder,ik sta er steeds weer versteld van te kijken.
oktober 2011
Er gebeuren bijzondere dingen die ik niet altijd kan verwoorden, die kun je alleen maar ervaren.
Zo hebben mijn dochtertje en ik de afgelopen week weer een bijzondere ervaring gehad. Mijn dochtertje is de kleine ik, voelt en ziet en hoort ook net als mij en zij had heel veel gesprekken met haar overleden oma en met mijn omadie in april 2011 overleden is. Alleen was haar oma iets te vaak aanwezig en het vermoeide mn dochtertje wel enorm, totdat ze zei: Mam, ik wil dat oma mij met rust laat, anders kan ik helemaal niet slapen. Oma blijft maar praten en ze praat zo sne;l dat ik niet eens versta wat ze nu eigenlijk zegt....Ik merkte de aanwezigheid van haar oma meestal aan de keukenlamp die dan begon te flikkeren. t kon mijn oma zijn of toch de oma van mn dochtertje.
We hebben een goede vriendin gevraagd om ons hierin een stukje te begeleiden (voor jezelf is natuurlijk altijd weer anders dan voor een ander, nu ging het om mijn dochtertje) We hebben op de slaapkamer van mn dochtertje een wite kaars neergezet, met het verzoek aan oma om naar het licht toe te gaan wat de kaars afgaf.
We hebben een afspraak gemaakt dat oma pas weer terug mag komen als eliza wat groter is, ze is nu nog iets te klein hiervoor.
Ik voelde een warmte voor me ,aslof er iemand voor me stond en dat was wel heel apart .Eliza kreeg rode wangen en het waaide een beetje op haar kamertje.
Oma was naar het licht toe gegaan, het verschil was gewoon te voelen op haar kamertje, het was rustig.
we hebben de kaars nog even laten branden en eliza bepaalde wanneer deze uit zou gaan. Een uur later heeft ze m uitgeblazen.
Savonds voor ze naar bed ging hoorde ik haar zeggen: oma, je weet het he? we hebben een afspraak. Ik ben nu nog klein, pas als ik groot ben mag je weerkomen en sindsdien slaapt ze weer lekker en is het rustig om haar heen.
Af en te knippert de keukenlamp nog, maar dan hoef ik alleen maar te denken: Eh oma, je weet we hebben een afspraak gemaakt, fijn dat je even komt kijken, maar we willen ook graag een beetje rust. en dan is t knipperen weer over.
Ook ik leer bij, en nu met mn dochtertje is dat wel weer heel bijzonder.
November 2011
Loslaten is overgave, accepteren voor wat is..
Heel veel mensen hebben de afgelopen periode te maken gehad met loslaten van het oude om ruimte te maken voor het nieuwe. Hebben voor keuzes gestaan of ze nu links of rechts zouden moeten, maar ook besloten bewust of onbewust om mee te gaan met de veranderingen of stil te blijven staan in het oude.9-3-2011 tot 28-10-2011 was de 9de golf van de mayakalender....energieverschuivingen waren overal terw werled voelbaar, merkbaar en zichtbaar. Landen kwamen op voor hun eigen mening, de aarde werd flink door elkaar geschud, regeringen vielen, banken kwamen in de knel etc etc
Zo ook ik en mijn oudste zoon van 11,die nu op dit moment voor 2 jaar in Amerika zit met zijn vader.Zo wat was dat eng om te horen toen hij vertelde met zn papa mee te willen naar amerika, alsof de grond onder mn voeten wegviel.
En dan is loslaten heel erg eng, je kind loslaten. En je kind laat jou los en alles wat voor hem zo veilig en vertrouwt was.
Zo maken we allemaal lessen mee waarbij we angstig zijn, boos zijn,onzeker of juist verdrietig, maar aan de andere kant ook weer iets te leren geeft.
Immers als je loslaat in liefde, komt het in liefde ook weer terug. En een kind leert ervaren bij zijn eigen gevoel te komen.Niet dat dat makkelijk zal zijn,maar hebben we allemaal deze processen te doorlopen. om dichter bij onszelf te komen, bewuster te durven voelen en ook uit durven spreken wat je nu eigenlijk zelf zou willen.
Groeien, leren, accepteren en loslaten. en vertrouwen dat alles goed komt.
13-11-2011
Gisteren hadden we de opendeurdag van Uitvaart La Balise in hardenberg bij de aernickshof in heemse.
Wat was het bijzonder.....
Alleerst een paar bijzonder mensen ontmoet die gelijk vertrouwt voelden. Annelies en Linda.........Kanjers zijn het.
De opkomst was wat minder dan we hadden verwacht maar in verband met sinterklaas en natuurlijk ook eenbeetje het taboe denk ik over de dood.
Ik zelf mocht als doorgeefluikje fungeren tijdens deze opendeurdag en echt het was heel bijzonder en warm.
Ik heb gesproken met mn oude leeraar Duits , vol verbazing heb ik hem en zijn vrouw mogen meegeven waar hij mee zat en wat hij nog mag leren.
Een moeder gesproken die ik mocht meegeven dat ze haar schuldgevoel eens los mocht laten, ik draaide steeds aan mn armbandje en wist niet waarom. Haar overleden dochter had ook een armbandje en vond de bedeltjes altijd zo interessant.
Haar overleden dochter was blij, blij dat ze mama nu kon vertellen wat ze al zolang wilde zeggen.
Mama , je bent lief en ik kriebelde namens dochter de moeder door haar haren. Alsof ze het even zelf was......Moeder herkende alles wat er meegegeven mocht worden, ze zei ja dit is typisch mijn dochter....
Opgelucht en vol dankbaarheid verliet ze mijn tafeltje.....En ik.............had een glimlach van oor tot oor. Van vreugde en vooral dankbaarheid.
Ook met ouders gesproken van wie hun dochtertje vorige week overleden was....heftig, en heel emotioneel was dat. Dochter is nog heel dicht bij de aarde en kon moeder goed meegeven wat ze nog wilde zeggen.... haar vingertje wijzend in de lucht naar mama.....Weer kreeg ik het eerst heel koud achter mij en toen zag ik dat dochter achter moeder ging staan en de verdriet een beetje wilde verzachten....Moeder mocht dit zelf ervaren.
Ik gaf moeder een vlinder mee, precies zo een die haar dochter ook had. Toeval bestaat niet.
Wat een bijzondere dag....Er waren nog meer mensen waarmee ik gesproken heb,maar deze 2 bleven me toch echt even bij.
Dank aan boven zeg ik dan maar, op het juiste moment, komt het juiste tijdstip en de juiste situatie.
BEdankt aan iedereen die ik mocht helpen, waarin ik mocht meegeven, en ondersteunen. Bedankt voor het vertrouwen.
Ik ben na deze d ag met een big smile naar huis gefietst, zo blij en dankbaar dat ik deze dag heb mee mogen maken ,met veel bijzondere mensen om me heen.
Dank je wel Uitvaart La Balise van Ina van Dusschoten.
Mijn soulsissie.
